Страшная казка, якая добра заканчваецца

Мастакам часцей за ўсё падабаюцца іхнія творы. Вы напэўна чулі, што Пігмаліён нават закахаўся! Але здараецца й інакш.

Вось аднойчы мастак узяў квадратную рамку з палатном ды вырашыў намаляваць смайлік. Толькі не вясёлы, як ва ўсіх, але асаблівы, змрочны. Узяў ды і намаляваў. Толькі нешта малявальшчыку не спадабалася: можа, тое, як смайлік нядобра заўсміхаўся.

І дамаляваў мастак смайліку насупленыя бровы. Думаеце, стала лепш? Зусім не, асабліва калі ён паслядоўна дамаляваў смайліку зубы, а потым і доўгія вострыя іклы.

Паглядзеў мастак на сваю карціну ды перапужаўся – гэткае страхоцце атрымалася! І, каб яно не скокнула вонкі, мастак хутчэй намаляваў паверх сваёй карціны чорныя краты такім чынам, што смайлік апынуўся ў клетцы. Мастаку падалося, што гэтак будзе спакайней. Але спакайней чамусьці не станавілася: злосны смайлік хутка прагрыз клетку, а напалоханы аўтар зрабіў краты на карціне таўсцейшымі, а потым яшчэ ТАЎСЦЕЙШЫМІ, пакуль цалкам не закрэмзаў палатно чорнай фарбай.

Паглядзеў мастак на сваю працу ды ўзрадаваўся. Урэшце яму ўсё спадабалася.

Суцішна, прыгожа, незвычайна. Ды зусім крышачку змрочна – як і жадаў ад самога пачатку.

"Назаву карціну Чорны Квадрат", – падумаў мастак.

- Канец -